We worden wereldreizigers!

 Intussen is de zaak beklonken. "We worden wereldreizigers"!

In de week dat er nog moest gekozen worden, gingen we nog verder aan de slag met verschillende proefjes en ook een aantal activiteiten rond andere landen. Zo probeerden we te achterhalen waar Tabasco, Worcestersaus, rijst, koffie, gember en citroengras vandaan kwamen. We kregen een paar foto's uit verschillende werelddelen en stelde ons daar vragen bij. Daarnaast kregen we telkens een 'technische' opdracht met de vraag wat we dachten dat er zou gebeuren en de uitleg van wat er effectief gebeurde. Weet je dat je een kaarsje gemakkelijk kan uitblazen als het achter een fles staat maar niet als het achter een boek staat? 

Op donderdag werd er gepleit. In een aantal groepjes werd een pleidooi voorbereid om elkaar te overtuigen voor het ene of het andere project. Er werd nog eens gestemd en de meerderheid viel op 'landen en werelddelen'. Gelukkig konden de kinderen die liever met techniek waren verder gegaan wel snel zien dat techniek misschien ook wel een plek kan hebben binnen een onderzoek naar de cultuur in andere werelddelen. Er was dus toch een consensus.

Na overleg tussen de begeleiders, werd beslist dat er tijdens dit project in groepjes zou gewerkt worden. Het zeedier was immers al een "eenmansonderzoek". Daarbij werd ook beslist dat we niet zouden focussen op één land, omdat we dan zeer snel zouden dreigen te vervallen in weetjes en feiten, terwijl we eigenlijk meer voor het culturele willen gaan, de ervaring, de zaken die je hoort, ruikt en voelt als je ergens op reis gaat. 

Op maandag, tijdens de sportles, gingen we op reis in de dans. We leerden de huckelbuck, de jerusalema en de macarena. Voor sommige kinderen een echte uitdaging of ontgoocheling, want dansen is toch geen sport. De coördinatie werd uitgedaagd en het geheugen. Want die verschillende pasjes na elkaar onthouden, is niet zo simpel. Eens de dansjes gekend waren, was er wel veel plezier. De kinderen wilden gefilmd worden maar de techniek liet ons in de steek. Zodra we nog eens dansen, krijgen jullie een filmpje.

Om te kunnen beslissen over welk werelddeel we onderzoek zouden doen, werden opnieuw "tafels" aangereikt. We moesten puzzelen en in de atlas kijken om te achterhalen waar we aangekomen waren. Daarna kregen we telkens een paar vraagjes of opdrachten, gelinkt aan het werelddeel. Zo moesten we opzoeken wat de dubbele betekenis is van een kiwi in Oceanië, wat "ode aan de vrede" te maken heeft met Europa of we mochten kijken naar een optreden met Afrikaanse dans en dat proberen na te doen. 

Door die activiteit te doen, konden kinderen een beetje voelen wat en hoe er in dat werelddeel misschien te ontdekken valt en een keuze maken. Iedereen gaf zijn eerste en tweede keuze door. Groepjes werden gevormd en de kinderen werden op reis gestuurd.

Ze brengen zelf materiaal mee en gaan in de eerste plaats op ontdekking en snuffelen rond in teksten en filmpjes, in de hoop nieuwe zaken binnen het werelddeel te ontdekken, waarover ze meer willen weten. We maken een duidelijk onderscheid tussen feiten en weetjes, natuur en cultuur. We leerden al dat "cultuur, alles is wat geen natuur is. Cultuur is alles dat gemaakt of bedacht werd door de mens.". Maar de natuur beïnvloedt zeker wel de cultuur. Hoe dat dan gebeurt, wordt een deel van dit onderzoek. 

Sinds kort lezen de kinderen alleen of in een groepje een boek. Elke middag mogen ze een kwartiertje lezen in de klas. Sommige kinderen nemen het samen lezen erg letterlijk en amuseren zich kostelijk.

Op vrijdagen krijgen de kinderen in de namiddag wat vrije keuze. Er werden al knikkerbanen gemaakt, vriendschapsbandjes gemaakt met knoopsterren en er worden gezelschapsspelletjes gespeeld.