Zeekamp 2019: Dag 2
Na een nacht bij Klimop, probeerden we op tijd te vertrekken. Alles terug opruimen, inpakken, ontbijten en weg waren we. Om 8u45 zaten we terug op onze fiets en de zon scheen!
We hadden opnieuw 25 knooppunten te rijden. Tijdens de eerste kilometers was het zeer stil in het peloton. Iedereen was rustig fietsend aan het wakker worden.
Na een uur te rijden, een appeltje gegeten. Aangekomen bij het kanaal van Plassendale, volgde nog 1,5 u fietsen met wind op kop en zo nu en dan een regenbui. Zwoegen was het, maar niemand kloeg. We zouden doorgaan en niet opgeven.

Rond 13u20 kwamen we aan bij huis Duindal in Westende. De derde klas had een welkom voorzien, die deugd deed aan ons hart: enthousiast gejuich, cake, warme chocolademelk, mooie tekeningen, enz. Zalig!
Nadat we onze boterhammen opaten en even op adem kwamen, deden we een poging om naar het strand te gaan. Wie het daar een beetje kent, weet dat we heel dicht bij het strand zijn. Het regende een beetje dus daar lieten we ons niet door afschrikken.
Toen we echter aan de dijk kwamen, werd de regen extra fel en eigenlijk niet meer te doen. We keerden terug en waren tot op ons vel doorweekt. We hadden zo waar "gezwommen met onze kleren aan." Omdat het weerbericht niet veel goeds voorspelde, beslisten we om naar een film te kijken: Atlantis, de verzonken stad. Met slaapzakken en kussens op de grond: gezelliger kan bijna niet.
Ondertussen maakten Herman en Paul alles klaar voor de pizza van 's avonds. Een aantal kinderen hielpen mee met het snijden van de groenten en het beleggen van de pizza's. Wat waren die lekker!


Na nog een toffe puzzel-wetenschapsquiz, zonder winnaars of verliezers, kropen we voldaan in ons bed.
We hadden opnieuw 25 knooppunten te rijden. Tijdens de eerste kilometers was het zeer stil in het peloton. Iedereen was rustig fietsend aan het wakker worden.
Na een uur te rijden, een appeltje gegeten. Aangekomen bij het kanaal van Plassendale, volgde nog 1,5 u fietsen met wind op kop en zo nu en dan een regenbui. Zwoegen was het, maar niemand kloeg. We zouden doorgaan en niet opgeven.
Rond 13u20 kwamen we aan bij huis Duindal in Westende. De derde klas had een welkom voorzien, die deugd deed aan ons hart: enthousiast gejuich, cake, warme chocolademelk, mooie tekeningen, enz. Zalig!
Nadat we onze boterhammen opaten en even op adem kwamen, deden we een poging om naar het strand te gaan. Wie het daar een beetje kent, weet dat we heel dicht bij het strand zijn. Het regende een beetje dus daar lieten we ons niet door afschrikken.
Toen we echter aan de dijk kwamen, werd de regen extra fel en eigenlijk niet meer te doen. We keerden terug en waren tot op ons vel doorweekt. We hadden zo waar "gezwommen met onze kleren aan." Omdat het weerbericht niet veel goeds voorspelde, beslisten we om naar een film te kijken: Atlantis, de verzonken stad. Met slaapzakken en kussens op de grond: gezelliger kan bijna niet.
Na nog een toffe puzzel-wetenschapsquiz, zonder winnaars of verliezers, kropen we voldaan in ons bed.
Reacties
Een reactie posten